Dodatek finansowy do energii elektrycznej dla osób korzystających z koncentratora tlenu lub respiratora.
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych poinformował
Narodowy Fundusz Zdrowia o rozpoczęciu programu „Aktywny samorząd” dzięki któremu
świadczeniobiorcy mogą otrzymać dodatek finansowy do energii elektrycznej dla osób
korzystających z koncentratora tlenu lub respiratora.
Środki na dofinansowanie kosztów energii elektrycznej może otrzymać osoba posiadająca
stopień niepełnosprawności (w przypadku osób do 16 roku życia – orzeczenie
o niepełnosprawności), która korzysta z koncentratora tlenu lub respiratora w ramach
świadczenia udzielanego przez: ośrodek domowego leczenia tlenem lub ośrodek wentylacji
domowej, t. j. osoba będąca pod opieką zespołu długoterminowej opieki domowej dla
pacjentów wentylowanych mechanicznie albo pod opieką poradni lub ośrodka lub zespołu
domowego leczenia tlenem. Dodatek jest przeznaczony na pokrycie kosztów opłaty
za energię elektryczną w formie refundacji kosztów energii elektrycznej w związku
ze stałym, intensywnym korzystaniem z koncentratora tlenu lub respiratora i wynosi 100 zł miesięcznie (od lipca 2024 r.). Wnioski o wypłatę dodatku są przyjmowane przez PFRON
od dnia 28 października do 30 listopada 2024 r.
Szczegółowe informacje, dotyczące zasad i formy składania wniosków oraz niezbędnych
dokumentów są dostępne na stronie internetowej PFRON po adresem:
https://www.pfron.org.pl/aktualnosci/szczegoly-aktualnosci/news/zbliza-sie-termin-zlozeniawniosku-o-dodatek-do-energii-elektrycznej-dla-osob-korzystajacych/
Informacja dla osób podróżujących nt. gorączki krwotocznej Marburg w Rwandzie
Jaka jest sytuacja epidemiologiczna?
27 września 2024 r. w Rwandzie potwierdzono ognisko epidemiczne gorączki krwotocznej Marburg. Zachorowania występują na terenie kilku dystryktów, w tym w stolicy Rwandy – Kigali oraz w regionach graniczących z innymi państwami regionu: Demokratyczną Republiką Konga, Ugandą, Tanzanią (mapa).
W ciągu ostatnich tygodni stwierdzono kilka podejrzeń zachorowań w krajach UE (Belgia, Niemcy), u osób które powróciły w ostatnim czasie z Rwandy, które zostały wykluczone po przeprowadzonych badaniach. Obecnie ryzyko zawleczenia wirusa do Europy oceniane jest jako niskie.
Czym jest gorączka Marburg?
Wirus Marburg został opisany po raz pierwszy w 1967 roku. Rezerwuarem wirusa są gatunki dzikich zwierząt żyjących w Afryce (np. nietoperze, małpy, gryzonie).
Choroba nie przenosi się pomiędzy ludźmi drogą kropelkową. Wirusem można zakazić się poprzez bezpośredni kontakt z krwią lub innymi płynami ustrojowymi osoby chorej oraz przez kontakt z powierzchniami i przedmiotami zanieczyszczonymi materiałem biologicznym pochodzącym od osoby chorej (np. ubrania, pościel). Osoby bezobjawowe nie są źródłem zakażenia.
Okres wylęgania choroby wynosi od 2 do 21 dni, średnio 5-10. Początek jest zazwyczaj nagły, z niespecyficznymi objawami grypopodobnymi, takimi jak wysoka gorączka, silny ból głowy, dreszcze i złe samopoczucie. Szybkie pogorszenie następuje w ciągu 2–5 dni u ponad połowy zakażonych, charakteryzując się objawami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak dyskomfort w jamie brzusznej, silne nudności, wymioty i biegunka. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się wysypka oraz krwawienia z różnych narządów.
Nie istnieje leczenie przyczynowe tej choroby ani nie jest dostępna szczepionka.
Zalecania dla osób podróżujących do krajów objętych epidemią gorączki Marburg:
- unikaj kontaktu z osobami wykazującymi objawy (takie jak gorączka, wymioty, biegunka lub krwawienie) lub kontaktu z materiałami i powierzchniami zanieczyszczonymi płynami ustrojowymi osób zakażonych;
- unikaj kontaktu ze zwłokami osób zakażonych i procesem pochówku;
- unikaj odwiedzania placówek służby zdrowia na obszarach dotkniętych epidemią, w przypadku gdy twoja wizyta nie dotyczy pilnych kwestii;
- unikaj siedlisk, w których mogą przebywać nietoperze, takich jak jaskinie lub kopalnie, a także wszelkich form bliskiego kontaktu z dzikimi zwierzętami, zarówno żywymi, jak i martwymi;
- unikaj dotykania (obróbki) i spożywania jakiegokolwiek rodzaju surowego mięsa pochodzącego z dzikich zwierząt;
- zachowaj ostrożność, stosuj się do ściśle do poleceń miejscowych służb;
- w razie zachorowania w trakcie pobytu należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską;
- w razie wystąpienia niepokojących objawów po powrocie z podróży zgłoś się do lekarza i poinformuj o przebytej podróży;
- osoby podróżujące w tereny epidemii, u których występują objawy gorączki krwotocznej powinny być niezwłocznie izolowane do czasu wykluczenia zakażenia.
Źródła informacji:
https://www.gov.pl/web/dyplomacja/informacje-dla-podrozujacych
https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news
Bezpłatne szczepienia przeciw krztuścowi dla kobiet w ciąży.
Z uwagi na obserwowany w 2024r. wzrost zachorowań na krztusiec w Polsce, decyzją Ministra Zdrowia, została zabezpieczona szczepionka Tdap (inaczej skrót: dTpa) przeznaczona do realizacji szczepienia zalecanego u kobiet w ciąży przeciw krztuścowi. Działanie takie ma na celu redukcję ryzyka zachorowań na krztusiec noworodkowy, hospitalizacji i zgonu niemowlęcia z powodu krztuśca.
Zakup szczepionki na podstawie obwieszczenia należy do Ministra Zdrowia. Wprowadzenie szczepienia do wykazu szczepień zalecanych finansowanych ze środków ministra właściwego ds. zdrowia zapewnia dostęp pacjentce do świadczenia w podmiotach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ).
Grupę docelową we wskazaniu do bezpłatnego szczepienia stanowią:
- Kobiety w ciąży po ukończeniu 27. do 36. tygodnia ciąży – podanie dawki szczepionki bez dodatkowych skierowań i zaświadczeń.
- Kobiety w ciąży zagrożonej przedwczesnym porodem, po ukończeniu 20. tygodnia ciąży – podanie dawki szczepionki.
O kwalifikacji do szczepienia kobiety w ciąży zdecyduje lekarz POZ. Dodatkowo w przypadku ciąży zagrożonej ryzykiem wcześniejszego porodu, pacjentkę kieruje na szczepienie zalecane w POZ lekarz, który prowadzi ciążę.
Od kiedy: Od 15 października br. świadczenie do bezpłatnej szczepionki zapewnia POZ dla kobiet w ciąży, które mają złożoną deklarację wyboru lekarza POZ.